المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
177
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
علت اينكه او را ادد گفتند اين بود كه داراى شهرت و عزت و شرف بود . [ 29 - أد ] و اد كه بيست و نهمين وصى بود براى ادد متولد گرديد [ 30 - عدنان ] و عدنان كه وصى سىام بود براى اد به دنيا آمد ، علت اينكه او را عدنان گفتند اين بود كه كليه قبيلهها مراقب او بودند ، و ميگفتند : اگر ما اين پسر را زنده بگذاريم تا مردى شود از صلب او شخصى بوجود مىآيد كه بر كليهء مردم سيادت و آقائى خواهد كرد لذا ارادهء قتل او را كردند ، ولى خداى تعالى كسى را بر او موكل كرد كه او را حفظ نمود و دشمنان قادر بر ( كشتن ) او نگرديدند ، او از لحاظ نشو و نماء و خلق و خلقت بهترين اهل زمان خود گرديد . [ 31 - معد ] بعد از آن معد كه سى و يكمين وصى بود از براى عدنان به دنيا پا نهاد . جهت اينكه او را معد ناميدند اين بود كه او را با يهود بنى اسرائيل جنگهائى بود او از آنها غارتهائى ( برگرفت ) و با هيچ كس جنگ نميكرد مگر اينكه مظفر و منصور برمىگشت ، آن قدر مال جمع كرد كه احدى در زمان او جمع نكرده بود . [ 32 - نزار ] آنگاه نزار كه سى و دومين وصى بود براى معد متولد گرديد جهت اينكه او را نزار ناميدند اين بود : چون معد نگاه بنورى كه از حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله در صورت نزار بود كرد قربانى بزرگى براى او قربانى كرد و گفت : من اين قربانى را قليل و اندك ميدانم زيرا كه آن لاغر است ، لذا آن حضرت به نزار ناميده شد . [ 33 - مضر ] نزار عليه السّلام زنى را از قوم خود گرفت كه او را سعيده ميگفتند ، سعيده مضر را كه سى و سومين وصى بود براى نزار زائيد . علت اينكه